ilkbaharın gelmesiyle (hatta yazın gelmesiyle) mevsimsel depresyona girmek üzereyim sanırım. tabii bu durumun (depresyonun) baka sebepleri de olabilir. mesela tornado havasını anımsatan iğrenç sarı yağmurlu hava, bitmek bilmeyen sınavlar, üniversite sınavlarının her geçen gün yaklaşması, atlısporda ki seyisimin oğlunun benden hoşlanması ve çocuğun benden 3 yaş küçük obsesif bir ankaragüçlü olması, bir türlü kilo verememem, dershane rehberlikçimin mal olması, 100 yıllık single lady halim, izlemem gereken filmleri inatla izleyemem, benden bir bok olmaz modunda olmam, kimya sınavında aptalca hatalarımın bana gece yarısı sıkıntı vermesi (evet bunlar oluyor. nedeeeen diye bağırıyorum), okulumzdaki insanların embesil olması ve ilerde liseden pek az kişiyi iyi hatırlamam ve görüşecek olmam, dünyanın diğer ucunda okuma olasılığım, yabancı okullara kabul edilmeme korkum, sınavlardan beklediğimden yüksek not alınca kolpa denilmesi, sürekli aç olmam, atı olmayan bir binici olmam ve çok daha fazlası. her eye rağmen HAYAT GÜZEL be hacım.
(son olarakta ergenlikten bir türlü çıkamamam. biraz ergen olduysa özür dilerim ama i hate days like this. rain gelsin mikadan bütün gönül dostlarıma...)
